PandemicFlu GR

Το ΚΕΕΛΠΝΟ και το ΕΚΕΠΥ -για να είμαι δίκαιος- το είπαν, αλλά νομίζω οτι δεν έχει τονιστεί αρκετά, εξαιτίας και των δημοσιογράφων που δε τρελλαίνονται να το πουν στον κόσμο.

Μια από τις καλύτερες συμβουλές για τη γρίπη, είναι η εξής:

Αν δεν είστε βαριά άρρωστοι, ΜΗ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ για κανένα λόγο

Πως εννοούμε το “βαριά άρρωστοι”? Για να το συνοψίσω, μέτρο είναι η εισαγωγή στο νοσοκομείο. Αν η κατάστασή ενός ασθενούς ΔΕΝ είναι τόσο βαριά ώστε να δικαιολογεί εισαγωγή στο νοσοκομείο, θα πρέπει να μείνει στο σπίτι και να ΜΗΝ επισκεφτεί το νοσοκομείο. Το θέτω έτσι γιατί από τη μικρή μου πείρα πιστεύω οτι κατά βάθος, οι ασθενείς ξέρουν πότε είναι τόσο βαριά ώστε να χρειάζονται εισαγωγή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ή αλλιώς, πως πρέπει να λέγεται ο νέος ιός.

Όταν πρωτοεμφανίστηκε ο ιός, ονομάστηκε γρίπη των χοίρων επειδή προέρχεται από τους χοίρους. Δηλαδή είναι ιός που κανονικά προσβάλλει τους χοίρους (γι’αυτό λέγεται γρίπη των χοίρων), όπως για παράδειγμα η γρίπη των πτηνών προσβάλλει κανονικά τα πτηνά.

Το κανονικά σημαίνει οτι σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις είναι δυνατό να μεταδοθεί και σε άλλα είδη, όπως ο άνθρωπος, αλλά φυσιολογικά κυκλοφορεί στους χοίρους, και μεταδίδεται μόνο από γουρουνάκι σε γουρουνάκι. Ο άνθρωπος δε μεταδίδει σε άλλους ανθρώπους.

Ετούτος εδώ ο ιός όμως προέρχεται από ανασυνδυασμό στελεχών γρίπης χοίρων με ανθρώπινη γρίπη, και πλέον ενώ προέκυψε από τους χοίρους, δε μεταδίδεται μεταξύ των χοίρων (απ’όσο ξέρουμε) αλλά μεταξύ των ανθρώπων.

Επομένως, επιστημονικά, ΔΕΝ είναι “γρίπη χοίρων” αλλά ανθρώπινη γρίπη που προέρχεται από τους χοίρους.

Βέβαια ο λόγος που κάποιοι φωστήρες στον παγκόσμιο οργανισμό υγείας αποφάσισαν μια μέρα να της αλλάξουν όνομα, δεν ήταν η επιστημονική ακρίβεια αλλά ο φόβος μήπως πληγεί οικονομικά η κτηνοτροφία και πάψει ο κόσμος να τρώει χοιρινό. Γιατί ναι μεν η γρίπη δεν έχει σχέση με το χοιρινό κρέας (δε μεταδίδεται έτσι) αλλά με το όνομα “γρίπη χοίρων” μπορεί να υπήρχαν παρεξηγήσεις.

Έτσι αποφασίσαν να την πουν νέα γρίπη.

Επειδή όμως το “νέα” γρίπη δε λέει τίποτα, και άλλωστε σε λίγο καιρό δε θα είναι τόσο νέα, αποφασίσαν να τη λένε με τον υπότυπό της: γρίπη Η1Ν1.

Επειδή όμως έτσι δημιουργούταν σύγχυση με την κοινή εποχική γρίπη (αρκετά στελέχη της είναι κι αυτά Η1Ν1) αλλά και με την ισπανική γρίπη του 1918 που κι αυτή ήταν Η1Ν1 χωρίς όμως να έχει σχέση, αποφασίσαν τελικά να τη λένε γρίπη A(H1N1)v, όπου A είναι ο τύπος, H1N1 είναι ο υπότυπος και ν σημαίνει variant (“παραλλαγμένη”, δηλαδή).

Αυτή είναι και η ακριβής επιστημονική της ονομασία, και τα περισσότερα επιστημονικά περιοδικά έτσι την αποκαλούν.

Για τον κόσμο όμως, είναι ένα θέμα πως θα την αποκαλεί. Το κάθε όνομα έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Προσωπικά πιστεύω στο επικοινωνιακό ένστικτο των Βρετανών, οι οποίοι στα έγγραφά τους προς το κοινό συνεχίζουν να την ονομάζουν γρίπη των χοίρων (swine influenza), βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την επιστημονική ακρίβεια του ονόματος.

Γι’ αυτό και εγώ μιλώ παντού στο blog για “γρίπη των χοίρων”, γιατί νομίζω οτι έτσι τη λέει ο περισσότερος κόσμος, και όχι “νέα γρίπη”, “γρίπη Η1Ν1″ ή ότι άλλο.

Σημασία έχει πάντως να καταλάβουμε οτι αναφερόμαστε στο ίδιο ακριβώς πράγμα, όποιο όνομα και να χρησιμοποιούμε.

Επειδή ο χρόνος μου είναι αρκετά περιορισμένος για να γράψω κάτι τέτοιο από μόνος μου, επέλεξα να αναδημοσιεύσω τις πληροφορίες που βρήκα ψάχνοντας σε μια άλλη σελίδα, στη διεύθυνση: http://users.forthnet.gr/her/kar/flu/flu.htm. Είναι πολύ προσεκτικά γραμμένες, και ιδιαίτερα ακριβείς, γι’αυτό και τις προσυπογράφω και αναφέρω και την πηγή.

Είναι γενικές πληροφορίες για τη γρίπη, δηλαδή δεν είναι γραμμένες ειδικά για τη γρίπη των χοίρων, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό ισχύουν και για τον νέο αυτό ιό.

Αυτό με τα μέχρι σήμερα δεδομένα φυσικά: πρέπει να γίνει αντιληπτό οτι οι επιδημιολόγοι παγκοσμίως αυτή τη στιγμή ελέγχουν κατά πόσον αυτά που ξέρουμε για τη γρίπη ισχύουν και για αυτό το νέο ιό. Έχουν δημοσιευτεί εργασίες γι’αυτό, και μέχρι στιγμής τα δεδομένα δείχνουν προς τα εκεί.

Τις αντιγράφω αυτούσιες, με εξαίρεση μια αλλαγή στον “μύθο #2″ οπου δε συμφωνώ με τη διατύπωση του συναδέλφου, και ένα μικρό σχόλιο οτι από γρίπη επιπλοκές εμφανίζει ένα πολύ μικρό ποσοστό, το οποίο συνήθως έχει άλλα συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μόλις μου επισημάνθηκε από έναν καλό μου φίλο αυτό το post σχετικά με τον κίνδυνο ή μη που διατρέχουν οι πιστοί να κολλήσουν γρίπη από τη θεία κοινωνία, και την απάντηση της εκκλησίας.

Νομίζω οτι οι συζητήσεις γύρω από τέτοια θέματα συνήθως έχουν πρόθεση να σκανδαλίσουν το ποίμνιο, γιατί στα ΜΜΕ η θρησκεία και η εκκλησία πουλάνε, τόσο σε πιστούς όσο και σε άπιστους.

Γι’αυτό δεν ήθελα να αναφερθώ, και υπόσχομαι να μη ξαναγράψω τέτοιου είδους “γαργαλιστικό” post, αλλά θα κάνω μια εξαίρεση για τον φίλο μου.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όπως εξήγησα ήδη στο πρώτο post αυτού του blog, οι ιοί της γρίπης είναι διαφορετικοί κάθε χρόνο, και οι πανδημίες γρίπης συμβαίνουν όταν ο ιός της γρίπης που κυκλοφορεί εκείνη τη χρονιά είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που κυκλοφορούσε την προηγούμενη.

Αυτό (η εμφάνιση ενός νέου ιού γρίπης) είναι ένας κίνδυνος που υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει στο μέλλον και δε μπορεί η ανθρωπότητα να κάνει κάτι γι’αυτό.

Τα τελευταία 150 χρόνια, έχουν καταγραφεί 4 μεγάλες πανδημίες: το 1889, το 1918, το 1957 και το 1968. Σε κάθε μια απ’αυτές ο υπεύθυνος ιός ήταν διαφορετικός, είχε διαφορετική προέλευση, και η θνησιμότητα που προκάλεσε ήταν διαφορετική.

.

Εκτός από την περίφημη ισπανική γρίπη του 1918, οι υπόλοιπες ήταν πολύ πιο ήπιες. Όπως ανέφερα η θνητότητα (πόσοι πεθαίνουν απ’ όσους προσβάλλονται) φυσιολογικά για την εποχική γρίπη κυμαίνεται στο 0,1-0,2%, και αφορά σχεδόν αποκλειστικά τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού (ανοσοκατεσταλμένους, ηλικιωμένους, πολύ μικρά παιδιά, κλπ). Οι πανδημίες πλην της ισπανικής είχαν λίγο μεγαλύτερη θνητότητα από αυτό. Η ισπανική είχε θνητότητα που κυμάνθηκε στις διάφορες χώρες από 2-20%, προσβάλλοντας κατά κύριο λόγο νεαρές ηλικίες (20-40 ετών). Για τη γρίπη των χοίρων, οι τρέχουσες -και πολύ αξιόπιστες θα έλεγα- εκτιμήσεις κάνουν λόγο για θνητότητα μέχρι 0,5%, πιθανόν και λιγότερο.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »