PandemicFlu GR

ΣΟΒΑΡΗ ενημέρωση για την πανδημία γρίπης

Vaccine mythbusting

with 11 comments

Ένα άρθρο που μου έστειλε ένας φίλος και το οποίο βρήκα ενδιαφέρον, κυρίως για τη γλαφυρή γλώσσα και τον τρόπο προσέγγισης. Εστιάζει στην ουσία, οτι ο όποιος (δυνητικός) κίνδυνος από ένα εμβόλιο, ακόμα κι αν υφίσταται, είναι πολύ μικρότερος από τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης από τον νέο ιό της γρίπης Η1Ν1:

http://www.wired.com/geekdad/2009/10/h1n1-yes-you-should-vaccinate-your-kids/

Disclaimer: Για να μη παρεξηγηθώ, δεν τάσσομαι υπέρ του εμβολιασμού στην παρούσα φάση της πανδημίας. Όπως οι τακτικοί αναγνώστες θα έχετε προσέξει, έχω επιμελώς αποφύγει να πάρω θέση όλο αυτό τον καιρό. Η αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού στην αντιμετώπιση της ίδιας της πανδημίας, σε επίπεδο δημόσιας υγείας δηλαδή, είναι ένα τελείως διαφορετικό θέμα. Ισχυρίζομαι οτι η χώρα μας δεν έχει τις υποδομές και την ικανότητα να στήσει ένα αποτελεσματικό μαζικό πρόγραμμα εμβολιασμού, δηλαδή να εμβολιάσει έγκαιρα και σε επαρκή βαθμό τις απαραίτητες ομάδες πληθυσμού ώστε να καταπολεμήσουμε την πανδημία. Άρα ο εμβολιασμός προβλέπω οτι θα είναι άχρηστος σε ότι αφορά την προστασία συνολικά του πληθυσμού από τη γρίπη.

Σε ατομικό πάλι επίπεδο, ναι, συνιστώ να εμβολιαστεί κανείς για τη νέα γρίπη, εφόσον βέβαια ανήκει στις ομάδες που προβλέπεται να εμβολιαστούν. Για παράδειγμα όλοι εμείς οι ιατροί προβλέπεται και οφείλουμε να εμβολιαστούμε (αν τελικά κατορθώσει η πολιτεία και μας προσφέρει το εμβόλιο)· είναι θέμα προστασίας των ασθενών που περιθάλπτουμε. Το ίδιο σκοπεύω να κάνω και εγώ. Μειώνουμε έτσι τον κίνδυνο (που ναι μεν δεν είναι μεγάλος αλλά είναι υπαρκτός) να νοσήσουμε σοβαρά από τη γρίπη.

Με την ευκαιρία να επισημάνω κάτι που πιθανόν να ακουστεί το προσεχές διάστημα στα ΜΜΕ, και δεν πρέπει να σας τρομάξει: η ανοσία που προκαλεί το εμβόλιο είναι ασθενέστερη από την ανοσία που προκαλεί η φυσική μόλυνση με τον ιό. Τούτο είναι γεγονός, αλλά συμβαίνει με όλα τα εμβόλια, και δεν έχει κλινική σημασία. Σε κάθε περίπτωση η ανοσία που προκαλεί το εμβόλιο είναι επαρκής σε υψηλά ποσοστά, και επιπλέον ειδικά για τη γρίπη την ανοσία αυτή θα τη χρειαστούμε μόνο για φέτος ή για μερικά χρόνια, όσο θα κυκλοφορεί με την παρούσα μορφή ο νέος αυτός ιός. Άρα αν ακούσετε κάποιον να λέει «μην εμβολιαστείτε και προτιμήστε να κολλήσετε τον ιό για να κάνετε καλύτερη ανοσία», αγνοήστε τον και αλλάξτε κανάλι…

Written by hawkeye

20 Οκτωβρίου 2009 στις 10:22

Αναρτήθηκε στις Γρίπη των χοίρων

11 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ένα εξίσου χρήσιμο άρθρο σχετικά με τους φόβους των εμβολίων γενίκότερα
    http://www.huffingtonpost.com/michael-shermer/an-open-letter-to-bill-ma_b_323834.html

    cp

    20 Οκτωβρίου 2009 at 10:39

  2. Αααααχ!… Μου πάτησες ευαίσθητο σημείο τώρα. Είμαι μεγάλος fan του Bill Maher (ψάξτε στο youtube για «Bill Maher New Rules» και θα καταλάβετε), παρ’ότι δε συμφωνώ πάντα με όσα λέει, και θεωρώ οτι γίνεται υπερβολικός ορισμένες φορές (π.χ. με τη θρησκεία). Δυστυχώς στην περίπτωση των εμβολιασμών έχει πέσει θύμα της γνωστής παραφιλολογίας, ακριβώς όπως γράφει και το άρθρο που παρέθεσες…

    hawkeye

    20 Οκτωβρίου 2009 at 16:33

  3. Εγώ πάλι είχα μόνο ακουστα τον Michael Shermer λόγω ενός βιβλίου που έγραψε και μιας σειράς από δράσεις του.Το άρθρο αυτό το έστειλα με αφορμη το γεγονός όχι τόσο της Νέας γρίπης όσο ότι εδώ και καιρό είχα μάθει για το κίνημα εναντίον των εμβολιασμών που συνεχώς εξαπλώνεται..
    http://www.skepdic.com/antivaccination.html

    Υ.Γ. Εξαιρετικό blog!

    cp

    20 Οκτωβρίου 2009 at 21:01

  4. Διαβάζοντας το άρθρο του Michael Shermer μου (ξανα)ήρθαν στο μυαλό μερικές απορίες. Συγκεκριμένα, σημείωσα το παρακάτω κείμενο που έχω δει και σε ιατρικά περιοδικά:

    «Our immune system «adapts» to the invading pathogens and «evolves» to fight them, such that when it encounters a biologically similar pathogen (which itself may have evolved) it has in its armory the weapons needed to fight it.
    This is why many of us born in the 1950s and before may already have some immunity against the H1N1 flu because of its genetic similarity to earlier influenza viruses, and why many of those born after really should get vaccinated.

    Το κείμενο σε bold είναι αξιοσημείωτο διότι δημιουργεί εντυπώσεις (και δεν ξέρω αν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις διότι αποδείξεις δεν νομίζω ότι υπάρχουν).
    Εκείνα που δεν μπορώ να συνδυάσω (ως θεωρητικές εξηγήσεις) είναι:
    – Πώς εξηγείται η διάρκεια μιας τόσο παλιάς ανοσοποιητικής «ανάμνησης»;
    – Είναι δυνατόν να αφήνουν τόσο «ισχυρή» και διαχρονική «ανάμνηση-ανοσία» μόνο τα στελέχη του ιού Α-Η1Ν1 πρίν το 1960 και τα επόμενα όχι;
    – Εάν τα επόμενα στελέχη (μετά το 1960) αφήνουν ανάλογης ισχύος «ανάμνηση», τότε, όσοι εμβολιάστηκαν άπαξ για την κοινή γρίπη, γιατί να πρέπει να εμβολιάζονται κάθε χρόνο και όχι σε μακρύτερα χρονικά διαστήματα (π.χ. όταν αλλάζουν τα στελέχη που περιέχονται στο εμβόλιο – κυρίως τα Α-Η1Ν1 που υφίστανται και τις μεταλλάξεις);

    Κάτι δεν μου «κολλάει» εδώ (είναι και αργά και δεν ξέρω αν τα διατυπώνω καλά).
    Όσο και αν διαφέρουν φυλογενετικά τα παλιά στελέχη Α-Η1Ν1 με τα στελέχη Α-Η1Ν1 της τελευταίας 50ετίας (εξαιρουμένου του στελέχους της νέας γρίπης), οι διαφορές τους δεν μπορεί να είναι τόσο μεγάλες που να δικαιολογούν μακροχρόνια ανάμνηση στα μεν και ελάχιστης διάρκειας ανάμνηση στα δε.

    AAT

    21 Οκτωβρίου 2009 at 01:15

  5. Πολύ καλές ερωτήσεις! Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

    Όντως η ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων της νέας γρίπης είναι πολύ περίεργη. Η εποχική γρίπη κανονικά προσβάλλει τις μεγάλες ηλικίες (>55-60 ετών), και επίσης τα πολύ μικρά παιδιά και όσους έχουν χρόνια προβλήματα υγείας. Το ίδιο pattern έχουν ακολουθήσει και πολλές από τις προηγούμενες πανδημίες, ενώ ορισμένες (π.χ. η μεγάλη πανδημία του 1918) είχαν προσβάλλει όλες τις ηλικίες εξίσου.

    Η τρέχουσα πανδημία έχει το αξιοσημείωτο οτι τα κρούσματα αφορούν κυρίως τις νέες ηλικίες, μάλιστα η κορυφή της κατανομής εντοπίζεται στις ηλικίες 15-30, ενώ έχουν καταγραφεί πολύ λίγα κρούσματα στις ηλικίες άνω των 60.

    Είχαν προταθεί διάφορες εξηγήσεις γι’αυτό, κυρίως επιδημιολογικές (λέγαμε π.χ. στην αρχή οτι οι νέοι ταξιδεύουν περισσότερο και γι’αυτό προσβάλλονται), όμως αυτές δε φαίνεται να επιβεβαιώνονται.

    Τα περί ανοσολογικής μνήμης των μεγαλύτερων σε ηλικία επιβεβαιώνονται από δύο ειδών μελέτες: από ορολογικές σε ηλικιωμένους, και κυρίως από φυλογενετικές που έδειξαν μια ομοιότητα μεταξύ των παλιών ιών Η1Ν1 (που κυκλοφορούσαν πριν το 1950) και του νέου ιού Η1Ν1.

    Γιατί υπάρχει αυτή η ομοιότητα όμως? Υπάρχουν διάφορες θεωρίες, μεταξύ των οποίων οτι ο παλιός ιός ήταν κλεισμένος σε κάποιο εργαστήριο και απελευθερώθηκε εσκεμμένα!!! Δείτε για παράδειγμα εδώ. Το πιθανότερο όμως είναι οτι απλώς ο ιός άλλαξε ξενιστή (απλουστευμένα: μεταλλάχθηκε και πέρασε από τον άνθρωπο στο γουρούνι, εξελίχθηκε εκεί, και τώρα ξαναμεταλλάχθηκε και ξαναπέρασε στον άνθρωπο).

    Επομένως, για να γυρίσω στις ερωτήσεις σου, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις (ποτέ ακλόνητες και ατράνταχτες αποδείξεις) οτι πρόκειται για ανοσολογική μνήμη.

    Η διάρκεια της ανοσολογικής μνήμης δεν είναι περίεργο να κρατά τόσες δεκαετίες, υπάρχουν παραδείγματα (όπως της ηπατίτιδας Β ή της διφθερίτιδας) που κρατάει εφ’όρου ζωής η ανοσία. Αυτό συνήθως οφείλονται σε Β-λεμφοκύτταρα μνήμης, ακόμη και όταν τα αντισώματα στον ορό εξαφανιστούν. Σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν ξέρει καλά τα μυστήρια του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος, αυτά θα συνεχίσουν να αποτελούν πεδίο έρευνας για πολύ καιρό ακόμη (ίσως και αιώνα).

    Όσο για τον επαναληπτικό εμβολιασμό, τα στελέχη αλλάζουν αρκετά κάθε χρόνο. Αυτό όμως δεν αποκλείει να επανακάμψουν κάποια στιγμή στελέχη που κυκλοφορούσαν παλαιότερα. Περίπου όπως (τραβηγμένη αναλογία) μικρόβια που είναι ανθεκτικά σε νεότερα αντιβιοτικά μπορεί να έχουν ξαναγίνει ευαίσθητα σε παλαιότερα αντιβιοτικά που δε χρησιμοποιούνται πλέον.

    Λάβε μάλιστα υπόψη κάτι πολύ σημαντικό: οτι ο ιός της γρίπης εξελίσσεται όχι κυρίως με μεταλλάξεις (σημειακές) αλλά με ανασυνδυασμό. Υπάρχουν ως επί το πλείστον συγκεκριμένα γονίδια, και αυτά συνδυάζονται μεταξύ τους. Άρα ναι μεν κάθε χρόνο προκύπτει καινούργιο στέλεχος, υπάρχει όμως πιθανότητα ομοιότητας με παλαιά.

    Κάτι που περιπλέκει την εικόνα επίσης (και είναι ερευνητικό hot topic) είναι η ενδεχόμενη αλληλεπίδραση μεταξύ παρόμοιων ανοσοποιητικών ερεθισμάτων. Δηλαδή η διαδοχική έκθεση σε διαφορετικά στελέχη ιού (είτε με φυσική νόσηση είτε με εμβολιασμό) να επηρεάζει την ανοσολογική απάντηση έναντι διαφορετικών οροτύπων, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω.

    hawkeye

    21 Οκτωβρίου 2009 at 14:13

  6. Πάνω σ’αυτό το τελευταίο, όσοι είστε ιατροί ρίξτε μια ματιά σ’αυτό το link

    hawkeye

    21 Οκτωβρίου 2009 at 14:24

  7. Αναφέρετε ότι με το να εμβολιαστούν οι ιατροί, προστατεύουν και τους ασθενείς τους από τη γρίπη «..Για παράδειγμα όλοι εμείς οι ιατροί προβλέπεται και οφείλουμε να εμβολιαστούμε (αν τελικά κατορθώσει η πολιτεία και μας προσφέρει το εμβόλιο)· είναι θέμα προστασίας των ασθενών που περιθάλπτουμε…».
    Έχω εντελώς αντίθετη άποψη και ο συλλογισμός μου είναι ο εξής: τα εμβόλια, υποτίθεται ότι προστατεύουν το άτομο που υποβάλλονται στον εμβολιασμό, μέσω της ανάπτυξης αντισωμάτων που προκαλείται από τα εξασθενημένα στελέχη του ιού που περιέχει το εμβόλιο. Με τον τρόπο αυτό, όταν το άτομο προσβληθεί από τον ιό, ο οργανισμός διαθέτει έναν αριθμό έτοιμων αντισωμάτων για την καταπολέμηση του ιού, και η καταπολέμηση αυτή γίνεται γρηγορότερα και ευκολότερα με αποτέλεσμα το άτομο να εμφανίσει πολύ ηπιότερα συμπτώματα, ίσως και καθόλου συμπτώματα. Αυτό, δεν σημαίνει ότι το εμβολιασθέν άτομο δεν προσβάλλεται από τον ιό. Επίσης, ένα άτομο που έχει εμβολιασθεί και έχει προσβληθεί από τον ιό, δεν παύει να είναι φορέας του ιού, και μάλιστα πιό «ύπουλος», τη στιγμή που τα συμπτώματα της ίωσης είναι πολύ ήπια.
    Εξηγείστε μου λοιπόν που βασίζεται η θεωρία της προστασίας των ασθενών με τον εμβολιασμό του νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και την παρόμοια θεωρία που λέει ότι πρέπει να εμβολιαστούν τα άτομα που φροντίζουν μικρά παιδιά και ομάδες ειδικού πληθυσμού.

    Δημητρης

    21 Νοεμβρίου 2009 at 00:59

    • Δεν καταλαβαινω καθολου τη λογική σου.

      Προφανως μπορει καποιος εμβολιασμενος να προσβληθει απο τον ιο αλλα επειδη θα εχει αντισωματα μειωνεται κατα πολυ ο χρόνος μεταδικοτητας και η ‘ενταση’ της μετοδικοτητας του (απο τη στιγμη που δεν θα εχει εκκρισεις και εντονο βηχα).
      Αρα αν υποθεσουμε (με αυθαιρετες μοναδες) οτι ενας μη εμβολιασμενος εχει μεταδικοτητα π.χ. 100, ο εμβολιασμενος θα εχει μεταδοτικοτητα π.χ. 10.

      Δηλαδη εσυ ισχυριζεσαι οτι επειδη με ένα εμβολιο δεν μπορουμε να εχουμε μεταδοτικοτητα 0 αλλά 10, δεν πρεπει να το κανουμε και να μεινουμε με την μεταδοτικότητα 100;;;

      Νικος Χ.

      21 Νοεμβρίου 2009 at 11:04

    • Κι όμως είναι εξαιρετικά απλό, και το εξήγησε ήδη ο Νίκος Χ.

      Στη γρίπη, η μεταδοτικότητα του ιού είναι σε απόλυτη συνάρτηση με τα συμπτώματα, αφού τα σωματίδια του ιού αποβάλλονται με τις αναπνευστικές εκκρίσεις. Γι’αυτό η μεταδοτικότητα είναι μέγιστη στις 2-3 μέρες (όταν τα συμπτώματα της γρίπης είναι πιο έντονα).

      Κάποιος που έχοντας εμβολιαστεί θα έρθει σε επαφή με τον ιό, δε θα κάνει συμπτώματα γιατί το ανοσοποιητικό θα «καθαρίσει» τον ιό με το που μπεί αυτός στον οργανισμό του. Γι’αυτό και διακόπτεται η αλυσίδα μετάδοσης.

      hawkeye

      21 Νοεμβρίου 2009 at 12:34

      • Αγαπητοι μου, η συγκεκριμενη θεωρια σας, ειναι σωστή, αλλα παραμενει θεωρια, οπως και ολη η επικοινωνια για την υποτιθεμενη πανδημια. Ωστοσο στην πραξη, η καλύτερη προστασια ειναι η αυστηρη τηρηση των κανονων υγιεινής απο το νοσηλευτικο προσωπικο και κυριως απο τις ευπαθεις ομαδες. Ποιος εγγυαται οτι ο γιατρός που εμβολιάσθηκε και δεν έχει εκκρίσεις (αραγε ποια μελετη δειχνει το ποσοστο αυτων που εμβολιασθηκαν και δεν παρουσιαζουν εκκρισεις και συμπτωματα) και σκούπισε το στόμα του με το χέρι, φύσηξε τη μύτη του, φτερνίστηκε στο χερι του, δεν θα ανταλλαξει χειραψια με τον ασθενη του, ο οποίος στη συνεχεια θα βαλει το χερι του στο στομα, ματια μυτη κλπ προσλαμβανοντας τον ιο?

        Δημητρης

        21 Νοεμβρίου 2009 at 19:20

  8. Αν θέλετε να ενημερωθείτε για τους τρόπους που μπορεί να διακοπεί η μετάδοση της γρίπης, ανατρέξτε στη σελίδα 8 αυτού εδώ του εγχειριδίου του ECDC. Εκεί μπορείτε να δείτε την αποτελεσματικότητα του κάθε μέτρου δημόσιας υγείας στην ανάσχεση μιας επιδημίας, με τα αντίστοιχα grades of evidence.

    Στην πράξη, τα μέτρα ατομικής υγιεινής είναι τα πρώτα που συστήνουμε, όμως είναι δύσκολο να εφαρμοστούν από όλο τον πληθυσμό καθολικά και συνέχεια ώστε να έχουν αποτέλεσμα. Αυτό έχουν δείξει και οι λίγες τυχαιοποιημένες μελέτες που έχουν γίνει πάνω στο θέμα.

    Για το εμβόλιο, το πρόβλημα που έχει είναι οτι για να διακόψει πραγματικά τη μετάδοση στον πληθυσμό, πρέπει να γίνει νωρίς και σε σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού (ανάλογο με τον «βασικό αναπαραγωγικό ρυθμό» Ro του ιού). Όμως παραμένει το πλέον αποτελεσματικό μέτρο ατομικής προστασίας του καθενός μας, και βεβαίως πρόληψης της μετάδοσης.

    Με άλλα λόγια, αν οι ιατροί έχουμε εμβολιαστεί, τουλάχιστον οι ασθενείς δε θα το κολλήσουν από εμάς. Μπορεί να το κολλήσουν από αλλού.

    hawkeye

    21 Νοεμβρίου 2009 at 20:11


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: